De bodem stijgt

De percelen die we in de herfst 2016 hebben geplagd, komen weer omhoog. Bij het inunderen afgelopen winter, moesten we het slootpeil zo’n tien centimeter hoger zetten dan vorige winter om de percelen volledig onder water te brengen. Door de voortdurende vernatting - ook in de zomer - is de veenoxidatie tot stilstand gekomen en daarmee ook de bodemdaling. Maar die vernatting zorgt er ook voor dat de veenbodem als een spons is gezwollen en dus stijgt. Dat is op zich zelf al heel mooi. We zijn benieuwd wat dat aan die bodem en het bodemleven verandert.

Het was een rijk bemeste en bekalkte veenbodem, niet zo zuur, droog en begroeid met alleen maar raaigras. En het moet een veenbodem worden waar temidden van bloemen en kruiden ook cranberry’s zich goed voelen: arm, zuur en vochtig. The Cranberry Company werkt aan een bodemtransformatie. Dat duurt even en dat zorgt af en toe voor verrassingen.

Drie jaar na onze start (eind 2016) zijn de percelen veel vochtiger, armer en wat zuurder geworden. Daarom is bijvoorbeeld de kruipende boterbloem bijna verdwenen en is raaigras vervangen door fioringras. Daarom zijn er tientallen nieuwe bloemen en kruiden opgeschoten en is het slootwater van hoge kwaliteit. En voelen de cranberry’s zich steeds beter thuis. Het gaat langzaam maar zeker de goede kant uit. Cranberry’s telen in combinatie met natuur ontwikkelen is een boeiend avontuur, voor optimisten met veel geduld. (22-05-2020)

P4170301